Πώς θα μετανοήσει κανείς; Πώς θ” αρχίσει; Χρειάζεται να ξαποστάσει κατ” αρχάς, να ξελαχανιάσει από το καθημερινό τρεχαλητό, το κυνηγητό της ηδονής, να στραφεί προς τα μέσα του, να κινηθεί από τη συνεχή ετεροπαρατήρηση στην αυτοπαρατήρηση, από το κουτσομπολιό των πάντων στη συνομιλία με τον άγνωστο εαυτό του.
Να σκύψει λίγο μέσα του, να σκάψει εντός του, να δει τις δυνάμεις, τις δυνατότητες, τα όρια, τις αντοχές, τα δοθέντα τάλαντα. Χρειάζεται περισυλλογή, αυστηρός αυτοέλεγχος, επιείκεια και κατανόηση των άλλων.
Να βρούμε τα ποσοστά της προσωπικής μας ευθύνης.
Να μη τα ρίχνουμε εύκολα και γρήγορα πάντα μόνο στους άλλους.
Απλά και ειλικρινά, τίμια και δίκαια πρέπει και αξίζει να οδηγηθεί ο εαυτός μας, που συνηθίζει να ξεγλιστράει σαν χέλι, να παραδεχθεί την αμαρτωλότητά του. Να θελήσει γενναία, ηρωικά και παλικαρίσια ν” αναχωρήσει ανεπίστροφα από την αμαρτία.
Να μη επωάζει πια μνήμες και φιλεπίστροφους λογισμούς στα πρότερα, τ” άχαρα, τ” αμαρτωλά, τ” ανέντιμα της προηγούμενης ζωής.
Γέροντας Μωυσής Αγιορείτης
Τα σχόλια είναι κλειστά.