Αγιολόγιο

Έτσι λοιπόν και οι μάγοι, όταν γεννήθηκε ο Χριστός, καθώς είδαν το άστρο, και το έλαβαν αυτό συνοδοιπόρο, ξεγελούσαν −όταν κουράζονταν− με την ερώτηση, «πού είναι ο νεογέννητος Βασιλιάς», την ταλαιπωρία τής οδοιπορίας· ανέκριναν δηλαδή με…

Ο ουρανός έβρεχε διαρκώς λεπτόν νερόχιονον, ο γραίγος αδιάκοπος εφύσα και ήτο ψύχος και χειμών τας παραμονάς των Χριστουγέννων του έτους… (περισσότερα…)

Ο Χριστός με τη μεγάλη Του αγάπη και με την μεγάλη Του αγαλλίαση που σκορπάει στις ψυχές των πιστών με όλες τις άγιες γιορτές Του, μας ανασταίνει αληθινά αφού μας ανεβάζει ψηλά πνευματικά

Να ξέρεις, παιδί μου, τίποτε δεν έγινε εική και ως έτυχε. Όλα έχουν τον σκοπό τους. Και τίποτα δεν γίνεται χωρίς να υπάρχει αιτία.

Θαυμαστό περιστατικό όπου ο Άγιος Πορφύριος αποκαλύπτει τη δύναμη που έχει ο Τίμιος Σταυρός σε πνευματικό του τέκνο.

Τι να κάνει, για να τον βοηθήσει; Μήπως θα πάρει καμιά πέτρα να τήνε ρίξει στον άνθρωπο και να τον αποτελειώσει; «Όχι, βέβαια!», θα πούμε. Κι όμως αυτό είναι δυνατόν να γίνει όταν δεν καταλαβαίνομε ότι ο άλλος που μας φέρεται άσχημα…

Το 1993 ο εφημέριος του Ιερού Ναού του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου Λάρνακος, ο π. Παναγιώτης Ζάρος, του ζήτησε λαδάκι από το καντήλι του Γέροντα γιατί απο χρόνιο πρόβλημα υγείας είχε αιμορραγία.

ο π. Ιάκωβος ήτανε κι εφημέριος στα τρία χωριουδάκια, έπρεπε να πηγαινοέρχεται τις Κυριακέςκαι μερικές ακόμα φορές, όταν το καλούσε η ανάγκη. Κι έπρεπε να πηγαίνει με το ζώο με κρύο, με χιόνι, με πάγους, με λιοπύρι

Δάκρυσε η εικόνα του στην Αλεξανδρούπολη (Βίντεο)

Αυτό μπορεί να συμβή και από ένα τσάκισμα ψυχικό. Όταν είναι κανείς πανικοβλημένος από κάποιον πειρασμό, θέλει να αγωνισθή, αλλά δεν έχει διάθεση, δεν έχει ψυχική δύναμη.

Χριστούγεννα και να κοιμηθούμε; Η μητέρα μου έλεγε: «Απόψε μόνον οι Εβραίοι κοιμούνται». Βλέπεις, τη νύχτα που γεννήθηκε ο Χριστός οι άρχοντες κοιμόνταν βαθιά

Διαβάστε την να έχουμε την ευχή της Αγίας Ειρήνης της Χρυσοβαλάντου. Και διαδώστε την έτσι να την διαβάσει πολύς κόσμος.

Όταν κοινωνώ τούς ανθρώπους, διηγιόταν χαρακτηριστικά άλλοτε ο μακαριστός γέροντας Ιάκωβος, ποτέ δεν κοιτάζω τα πρόσωπά τους.

Όταν λειτουργούσε, έλαμπε από καθαρότητα και μεγαλοπρέπεια. Συχνά, στη μεγάλη είσοδο ή στην αγία πρόθεση, τον έβλεπαν να μην πατάει στο έδαφος, αλλά να στέκεται και να βαδίζει στο

Ο Γέροντας Ιάκωβος Τσαλίκης, του οποίου η αγιοκατάταξη αποφασίστηκε, είχε αλληλογραφία με τον Μητροπολίτη Γουμενίσσης Δημήτριο (την εποχή εκείνη προδιατελούσε Μητροπολίτης Λαρίσης)