Εάν δεν το αγαπούσαμε, θα μας έφευγε. Το αγαπάμε, το θέλομε, το τρέφομε και αγωνιούμε στην πραγματικότητα μήπως μας φύγη, έστω και αν προσευχώμεθα να μας το πάρη ο Θεός. Αυτή η προσευχή είναι ένα “ξεγέλασμα” του εαυτού μας και του Θεού”.
Για την παρασκευή του προσφόρου απαραίτητη η προσευχή από την νοικοκυρά μαζί με την γνώση της παρασκευής του. Δεν ακολουθείται λοιπόν, μία απλά μία τυπική διαδικασία όπως στο ψωμί.Τ ου αρμόζει προσευχή, πνευματικότητα, γαλήνη ψυχής…