Αγιολόγιο

Όλοι έχουμε πάθη κληρονομικά, αλλά αυτά δεν μας βλάπτουν.

Κάθησα στο διπλανό στασίδι και ακούμπησα επάνω του τον σταυρό μου που έχει Τίμιο Ξύλο. Τινάχθηκε επάνω· σηκώθηκε και πήγε στην άλλη μεριά. Όταν έφυγε λίγο ο κόσμος, πήγα με τρόπο δίπλα του. Πάλι τα ίδια. Κατάλαβα ότι πράγματι είχε δαιμόνιο.

Την κάλυψη του νεκρού με τα χώματα και την επακόλουθη σήψη του σώματος. Πως θα ήταν ο άνθρωπος, εάν δεν υπήρχε η πτώση των πρωτοπλάστων; Διαρκής χαρά, κανένα ερώτημα για την αιώνια μακαριότητά μας. Τώρα «σκωλήκων βρώμα και δυσωδία». Επάνω…

Γιατί εκεί υπάρχουν άνθη που μαραίνονται, ενώ εδώ νοήματα που πάντοτε είναι ακμαία.

Ας δούμε στην συνέχεια,ποιες καί πόσες είναι οί βαθμίδες της αμαρτίας;Οί βαθμίδες της αμαρτίας είναι στον αριθμό 12, κατά τον άγιο Νικόδημο τον Αγιορείτη

Ρώτησα πρόσφατα έναν υγιή γέρο: Τι θα επιθυμούσες από τον Θεό να σου δώσει περισσότερο στον κόσμο;

«Κατενθυνθήτω η προσευχή μου ως θυμίαμα ενώπιόν Σου…».

Μακάριος είναι για μένα κι εκείνος πού έπεσε στα δίχτυα του, αλλά κατόρθωσε να τα σκίσει και να του ξεφύγει όσο βρίσκεται στην παρούσα ζωή.

«Χαρήτ’ αδέλφια τη μεγάλη μας γιορτή.Είν’ η γιορτή της Πίστης και της Λευτεριάς Και προμηνά τον ερχομό του Λυτρωτή Και των προγόνων διαλαλεί την αρετή»

– Όταν δεν βλέπουμε πρόοδο στον αγώνα μας (περισσότερα…)

Ο Άγιος Παΐσιος σας λέω μην φοβηθείτε. Από το χέρι του Χριστού πιαστείτε να σωθείτε. Να έχετε λιβάνι, κεράκι καθαρό, να είναι το καντήλι σας συνέχεια ανοιχτό.

Η καρδιά η οποία ευχαριστεί διαρκώς το Θεό, γεμίζει από Θεϊκή χαρά και ευλογία!…

Η Γερμανίδα δεν γνώριζε την Ελληνική γλώσσα. Όμως σε λίγα λεπτά αρχίζει ένας διάλογος μεταξύ τους, τον οποίον κατ’αρχήν θεώρησα φυσικό.

Λοιπόν, με τον Αρχάγγελο Μιχαήλ, κανένα , ποτέ μου- μέχρι πριν λίγα χρόνια- δεν είχα....

Ο Όσιος Πορφύριος χαμογελώντας του εξήγησε,