Μια παλιά ιστορία λέει πως ένας άνθρωπος του Θεού αναρωτιόταν τι είναι η Κόλαση και τι ο Παράδεισος. Επειδή ο άνθρωπος αυτός ευαρεστούσε με τον τρόπο της ζωής του το Θεό

Τον πρόσταξε όμως να αγωνίζεται στο Μοναστήρι κατά δύναμη, και να νηστεύει ώσπου να έλθουν οι άλλοι αδελφοί και να τρώνε όλοι μαζί κατά την τάξη

Δύο οσιακές μορφές: Ο Γέροντας Γεράσιμος ο Υμνογράφος και ο Γέροντας Διονύσιος ο Πνευματικός από την Σκήτη της Μικρής Αγίας Άννης στο Άγιο Όρος.

Δέσποτα παντοκράτορ, ιατρέ ψυχών και σωμάτων, ο ταπεινών και ανυψών, παιδεύων και πάλιν ιώμενος, τους ασθενούντας αδελφούς ημών επίσκεψαι εν τω ελέει σου.

Ο μυϊκός πόνος μπορεί να προκληθεί από την υπερπροσπάθεια, τη σκληρή άσκηση όταν σηκώσουμε ένα βαρύ αντικείμενο ή κάνουμε μία απότομη κίνηση.

Με τρόπο διακριτικό, για να μην τον τρομάξω, έκαμα αισθητή την παρουσία μου. Τον πλησίασα, και τον ερώτησα:

Η Ορθοδοξία δεν είναι επινόηση του ανθρώπου ούτε θεωρία

Τότε ακούγεται μία φωνή, σαν ουρλιαχτό λύκου: – Ψέμματα λέγει! Εγώ αυτό το κόλπο δεν το γνώριζα.

Στα εγκαίνια παρευρέθηκαν, ο Γέρων Συμεών Διονυσιάτης, ο οποίος χαιρέτησε εκ μέρους της Ιεράς Κοινότητος του Αγίου Όρους

Διακρίθηκε για την υπεράνθρωπη άσκησή του, τις νηστείες και τις αγρυπνίες του, και για το μαρτυρικό φρόνημα που επέδειξε.

Όσον αφορά την ιστορία των εγκαινίων είναι σημαντικό πως από την Παλαιά ακόμη Διαθήκη γίνεται λόγος γι’ αυτά.

Όταν ήμουν στον κόσμο, οι άνθρωποι της Εκκλησίας με νόμιζαν ότι ήμουν ένα αγιασμένο παιδί. Εγώ αντιδρούσα σ’ αυτούς τους χαρακτηρισμούς...

Σήμερα συμβαίνει πολλές φορές ο άνθρωπος να αισθάνεται θλίψη, απελπισία, νωθρότητα, τεμπελιά, ακηδία κι όλα τα σατανικά.

Ένα πρώτο βήμα για την αποτελεσματική αντιμετώπιση της κρίσης πανικού είναι η σωστή αναπνοή.

Σύμφωνα με άλλη μαρτυρία σε γνωστούς της, στην διάρκεια του δυστυχήματος έβλεπε ένα λευκό φως, το οποίο την γαλήνευε και την είλκυε, και στη συνέχεια της εμφανίστηκε μία γυναίκα